Peter Blokhuis en Piet Raemdonck

PETER BLOKHUIS & PIET RAEMDONCK
15 november t/m 30 december 2006


 

'FOTO REUTERS'


‘Foto Reuters’ is de titel van een recent schilderij van Peter Blokhuis. Afgebeeld is een landschap, de overzijde van een rivier. Het werk doet denken aan een schilderij uit de Haagse school. De titel suggereert echter een politieke gebeurtenis. Staat de overzijde in brand?
Zijn de vlekken in de lucht wolken of rookpluimen? 

De plaats is Bagdad ten tijde van de inval door het Amerikaanse leger in 2003, waarbij de olie installaties in brand werden gestoken. Is hier een landschap geschilderd of gaat het hier om een krantenfoto van een landsschap?

 


'Wachten in Marrakech', 2006,

olieverf/doek, 55 x 80 cm.

 

Peter Blokhuis behoort tot de groep kunstenaars (met Pat Andrea en de vorig jaar overleden Walter Nobbe vormde hij de ABN-groep), die in de jaren ‘70 toen de abstracte kunst hoogtij vierde, figuratief begon te schilderen. Dat was geen afzetten tegen de abstracte kunst. Zij vonden juist dat ieder figuratief schilderij ook zonder het verhalende, herkenbare, een goed abstract schilderij moest zijn. Maar om de rijkdom aan indrukken en vormen uit de omgeving niet toe te laten op het schilderij, werd door hen als een dogmatische beperking ervaren. Voorstellingen, beelden bereiken de kunstenaar via de eigen waarneming, maar ook via de krant. Kunst moet een tijdsbeeld zijn. Maar deze kunstenaars hadden ook oog voor de beeldende kracht van bijvoorbeeld een gele vlek of een doorploegde verfhuid.

 


'Foto Reuters', 2003-2005,
olieverf doek, 100x170 cm.

'Uitzicht uit hotelraam in Beirut',
februari 2006, 120x190 cm.

 

Een verblijf in Marrakech in 1961-62 en vooral het tekenen op een kerkhof in de plaatselijke Joodse wijk is achteraf van grote invloed geweest op Blokhuis’ loopbaan als kunstenaar. Peter Blokhuis heeft altijd onderwerpen geschilderd die iets ‘schrijnends’ hadden. Dat loopt als een rode draad door zijn werk. Gastarbeiders in Nederland, daklozen in New-York, wachtenden in koffiehuizen of slachtoffers van oorlogsgeweld.

 


'Eethuis Mellah', 2004-2006,
olieverf/doek, 70x90 cm.

'Marrokaans koffiehuis', 2004, olieverf/doek, 80x105 cm.

'De brief', 2005,
olieverf/doek, 80x110 cm.

 

Op veel van zijn schilderijen die nu in Galerie Quintessens hangen, worden muren afgebeeld. Deze haveloze muren (vaak in Marrakech waar hij vele malen verbleef), waarvoor stoelen staan al of niet met koffie drinkende Marokkanen, lijken op betere tijden te wachten.

De afgebeelde stoelen en tafels zijn teruggebracht tot hun meest elementaire vorm. Troosteloos, versleten, zonder enige gezelligheid. Op de muren bevinden zich resten van verkiezingsbiljetten, krijttekeningen van kinderen, sporen uit het verleden. De voorstellingen op de schilderijen stralen rust uit, maar dan wel een stilte die plotseling verstoord kan worden.

 


'Blauw interieur', 2004
olieverf/doek, 70 x 60 cm.

'Uffizi, Florence', 2006,
olieverf/doek, 70 x 90cm.

'Beirut', 2006,
olieverf/doek, 80x100 cm.

 

Een groot schilderij is een uitzicht uit een hotelraam in Beiroet geschilderd in februari 2006 tijdens een bezoek aan die stad. Een voorstelling van na een oorlog en wrang genoeg nu een beeld van vóór de recente oorlog. Het is een uitzicht op verweerde huizen, kapot geschoten flatgebouwen, soms gedeeltelijk nog bewoond. Op de voorgrond is een kale vlakte weergegeven met aan de rechterkant een groepje mensen. Wie ze zijn en wat ze doen is voor de buitenstaander die uit zijn hotelkamer kijkt niet duidelijk. De vergankelijkheid is realistisch weergegeven. Een geschonden beeld, een geschonden verfoppervlak. Stille dramatiek.

Peter Blokhuis probeert in zijn werk abstracte begrippen als ‘berusting’, ‘wantrouwen’, en ‘zorgzaamheid’ figuratief vorm te geven.

Peter Blokhuis (over Peter Blokhuis).

 

PIET RAEMDONCK: COMPOSITIES


De jonge Belgische kunstenaar Piet Raemdonck kreeg als scholier al tekenles aan de Academie voor Beeldende Kunsten te Eeklo. Later studeerde hij Grafische Kunsten aan de Sint-Lukas Hogeschool Antwerpen en een jaar filmregie aan Sint-Lukas in Brussel. Daarna vestigde hij zich als kunstschilder.

Piet Raemdonck werkt graag binnen de klassieke genres. Zijn productie, die portretten, landschappen en stillevens omvat, nodigt de toeschouwer uit om voorbij de genre’s te kijken. Hij wil de blik van de toeschouwer ‘in een abstracte richting sturen’. Een mooi voorbeeld hiervan was zijn recente tentoonstelling ‘Nothing but Flower Vases’ bij Indian Caps in Antwerpen. De kunstenaar speelde hier met het bekende thema van de bloemenvaas, ooit het geliefkoosde onderwerp van veel grote schilders uit het verleden.

Het organische is een belangrijke bron van inspiratie voor Piet Raemdonck. Hij is geboeid door de onderliggende structuren en de wetmatigheden die voorkomen in de natuur. Deze belangstelling uit zich bijvoorbeeld in de studie van de gulden snede en in Raemdonck’s liefde voor de mozaïekkunst, die hij als zeer spiritueel ervaart.

 


Zonder titel, 2006,
olieverf/doek, 40x50 cm.

Zonder titel, 2006,
olieverf/doek, 80x110 cm.

 

Piet Raemdonck wendt de werkelijke wereld aan om harmonieën te tonen, om schoonheid zichtbaar te maken. Hoewel hij een krachtig penseel heeft, is hij op zijn hoede voor virtuositeit of vulgair spektakel. Hij is op zoek naar oprechtheid in de vertaling van gevoelens. Piet Raemdonck is verbluft over de dingen die hij om zich heen ziet en wil zijn ervaring met de toeschouwer delen; hij wil zijn dromen tonen. Raemdonck is niet bang om zichzelf romantisch te noemen.

De expositie in Utrecht toont een reeks van recente composities. Over het ontstaan van deze reeks zegt Raemdonck: ‘Het eerste werk dat ik ‘compositieschilderij’ noemde, ontstond door exact op horizonhoogte te gaan zitten van enkele objecten die ik had gecombineerd op een witte sokkel om ze vervolgens te gaan schilderen. Ik zag hoe de strakke lijn onderaan elke plasticiteit ontkende en de beelddelen naar elkaar toetrok. Bovendien ontstond er duidelijk een richting in de lezing van het beeld, zoals bij een travellingopname’. Het gaat Raemdonck niet om wat er afgebeeld wordt, maar om de visuele impact van de voorwerpen in een bepaalde opstelling. Hoe de dingen een ritmisch patroon vormen, met elkaar contrasteren, elkaar overschaduwen. Raemdonck’s recentere composities (vanaf 2005) hebben het strakke horizonstramien verlaten en hebben nog meer abstractie gekregen.

Hij verklaart: ‘Ik voel me een abstract schilder; ik kijk en werk in abstracte termen’. Vaak is hij geïnspireerd door Morandi’s uitspraak: ‘De enige interesse die de zichtbare wereld in mij opwekt, betreft ruimte, licht, kleur en vorm’. De objecten die hij schildert worden pionnen of acteurs in een opvoering, ze worden gepositioneerd, verschoven, tonen zich steeds anders. Vormen veranderen, verdwijnen, niet-vormen eisen de aandacht op en lijken vorm te zijn. Ze zijn dat ook binnen de materie van het schilderij. Oriëntatiepunten verschuiven, de blik klampt zich vast aan iets wat onherkenbaar is, aan een verschijning.

Raemdonck schildert de dingen zoals het licht ze hem toont. Hij wil de waarde van de dingen laten zien, zowel totaal als chromatisch. Raemdonck’s fascinatie voor kleur is een constante in zijn werk. Zelf zegt hij hierover: ‘Het in en uit elkaar gaan van kleuren ervaar ik als een ontzagwekkend gebeuren. Ook het tot stand komen van een vierkleurendruk en de wetmatigheid van de mengcomputer in de verfhandel fascineren mij!’. Hij is als geen ander geïntrigeerd door kleurstelling en de uitwerking van de ene kleur op de andere.

 


Zonder titel, 2006,
olieverf/doek, 60x90 cm.

Zonder titel, 2005,
olieverf/doek, 50x70 cm.

 

Wit speelt een steeds belangrijkere rol in Raemdonck’s composities; wit als ijkpunt dat de kleuren helpt bij hun articulatie, maar ook blindend wit, dat de objecten fnuikt, ze verhindert zich volledig te tonen. Wit als overgangszone, als een geschilderd passé-partout. Maar ook wit als ruimte, als kamer waarin van alles gebeurt.

De tentoongestelde reeks bestaat uit schilderijen die bijna allemaal naar directe waarneming geschilderd zijn, maar toch zeer abstract zijn. Ze zijn niet eenvoudig leesbaar, maar wel harmonieus. Ze prikkelen de verbeelding van de toeschouwer. Het zijn sobere confrontaties van kleur, patroon en vorm. Raemdonck’s composities zijn optische toon- en kleurschema’s, maar ook conceptuele neerslagen van plaats en tijd.

 

 

Contactgegevens

Nieuwegracht 53
3512 LE Utrecht

00.31(0)6-51453501

info@galeriequintessens.nl