Sabine Weiss

Des Enfants
Foto's uit de periode 1949 - 2009
24 januari t/m 28 maart


Sabine Weiss

Mijn persoonlijke overtuiging

Ik houd niet van schitterende dingen, meer van soberheid.

Mooi vinden is niet genoeg. Er moet ontroering zijn.
De liefde voor mensen, dat is mooi…
Dat is ernst, dat heeft een ontzettende diepte.
Er moet meer zijn dan de anekdote, er moet rust van uitgaan, ingetogenheid.

 

'Paris', 1949, 33 x 25,5 cm. 

 

Het leren om de meest eenvoudige details te zien.
Maar juist degenen die veelzeggend zijn en die het essentiele belichten:
Het detail, dat het geheel uitdrukt.
Het kleine gebaar, dat de hele beweging duidelijk maakt.
Een vingerbeweging, die de stemming weerspiegelt.
De uitdrukking van de eenling, die de menigte vertelt.
Het oneindig kleine, dat het hele grote vertaalt.
De blik van een ander, die angst of vreugde uit.

Leren om het vlietende vast te leggen, om een blik te vangen.

Ik fotografeer om het vluchtige te bewaren, het toeval vast te leggen,
In beeld te bewaren wat verdwijnen zal: gebaren, houdingen, voorwerpen,
die getuigen van onze passage.
Het toestel vangt ze op, legt ze vast, precies op het moment waarop ze verdwijnen.

 

'Inde', 1986
'Egypte', 1983


Robert Doisneau

Enkele woorden tot Sabine Weiss

Sinds een halve eeuw of zo ploeter ik rond in de grote poel van de fotografie en vandaaruit heb ik de optocht van de seizoenmodes kunnen gadeslaan.

Op dit moment draagt men zwart.
Dat is niet toevallig, want om niet voor onnozel aangezien te worden, moet de kunstenaar zijn angsten en al zijn innerlijke twijfels tentoonstellen. 
De makkelijkste manier om dit te doen, is door gebruik te maken van technische vervormingen.
Deze procedure heeft als nadeel - niets is volmaakt - direct te leiden tot koolzwarte creaties. Dit alles moet dan toegelicht worden, en zo krijgen we dan de moeizame verantwoording, in een taal, die direct vanuit de campus lijkt geimporteerd.
Met Sabine Weiss is het heel wat anders. Haar beelden lijken op het eerste gezicht zeer braaf. Eh bien! Dames en Heren, aan mij de eer om het U te zeggen: U bent in de val gelopen, zoals ik er zelf ook in ben gelopen!
Laten we eens wat nauwkeuriger kijken: de aanvankelijk onschuldig uitziende voorstellingen, blijken met listige slimheid gemaakt te zijn, precies op dat moment van on-evenwicht, 
waarna alles, wat wij als algemeen geaccepteerd hadden aangenomen, weer op losse schroeven komt te staan.
En de literaire ideëen krijgen een knauw.
Ik wil zeggen, dat met Sabine Weiss, grijsaards niet altijd eerwaardig zijn en de vrouwtjes niet altijd lief en aardig. 
Als dat ietwat stoort, des te beter.
Dat is nu precies de rol die de fotografie hoort te spelen.
Ik zei ‘listig’ maar daar schuilt geen greintje duivelse valsheid in, en als Sabine Weiss al een bezem gebruikt, is dat niet om er op rond te vliegen, maar om er de vloer mee aan te vegen in de fotografische heksenketel.
Lieve Sabine, als je hem wilt, hier heb je mijn vriendschap.

 

Sabine Weiss. Foto Vera Isler


Biografie van Sabine Weiss 

- In 1924 in Zwitserland geboren. Als meisje hield Sabine Weiss al van fotograferen.
- Op haar 18de jaar wist zij, dat zij van fotografie haar beroep zou gaan maken.
Haar leertijd was van 1942 tot ’45 bij Boissonnas in Genève, alwaar zij, eenmaal gediplomeerd, een atelier opende.
- In 1946 verhuisde zij naar Parijs en werd de assistente van de beroemde modefotograaf Willy Maywald, waarna zij zich in 1950 als onafhankelijke fotograaf vestigde.
In 1949 ontmoette ze Hugh Weiss, een Amerikaanse schilder, met wie zij in 1950 trouwde.
In de artistieke kringen waarin zij verkeerde, leerde zij Cocteau, Utrillo en Rouault kennen en sloot zij vriendschap met Jacques Henri Lartigue. Door muziek gepassionneerd, fotografeerde ze grootheden als Igor Stravinski, Benjamin Britten, Ella Fitzgerald, Pablo Casals en Stan Getz.
In opdracht maakte zij honderden portretten van artiesten, beeldhouwers, musici, schilders en schrijvers, waaronder die van Ferdinand Leger, Pougny, Giacometti, Rauschenberg, Jan Voss en Dubuffet. 
- In 1952 ontdekte Robert Doisneau haar foto’s in het bureau van de directeur van Vogue. Hij bood haar aan lid te worden van de Agence Rapho, waar hij zelf ook deel van uitmaakte.
Zij raakte bevriend met Willy Ronis.
Datzelfde jaar tekende zij een contract voor modefoto’s en reportages met Vogue. Een contract dat in 1961 afliep.  
- In 1955 koos de Amerikaanse fotograaf Edward Steichen drie van haar foto’s voor de legendarische expositie ‘The Family of Man’ in het Museum of Modern Art ( MOMA) in New York.
- Sinds 1961 maakte zij lange reizen en verdeelde haar tijd tussen reklame en persopdrachten
 (Time, Life, Newsweek, Town and Country, Holiday, Paris Match etc.).

 

Aan haar zogenaamde vrije werk hecht Sabine Weiss de meeste waarde. Dit heeft zonder specifiek doel het leven en de mensen tot onderwerp. Dit vrije werk was te zien in een zeer groot aantal musea en in vele exposities, overal ter wereld. Sinds 2001 toont Galerie Quintessens haar werk in Nederland.
Haar foto’s maken deel uit van prestigieuze collecties. Zij is o.a. vertegenwoordigd in de fotocollecties van het Metropolitan Museum of Art, Musée de l’Elysée à Lausanne, Centre Georges Pompidou, Maison Européenne de la Photographie en Kunsthaus Zürich.

Sabine Weiss is verheven tot Chevalier des Arts et des Lettres en 1987 en tot Officier des Arts et des Lettres in 1999.

 

Contactgegevens

Nieuwegracht 53
3512 LE Utrecht

00.31(0)6-51453501

info@galeriequintessens.nl