Vittorio Roerade & Xiao Fan

Vittorio Roerade
Schilderijen en beelden

Xiao Fan
Recente aquarellen

25 april t/m 30 juni 2012


Vittorio Roerade
'Alles is in beweging'

Kunstenaar Vittorio Roerade (1962) wil zichzelf steeds opnieuw uitvinden. 'Ik heb zoveel ideeën, het is vaak moeilijk kiezen.' De laatste jaren werkte hij onder meer met epoxyhars, maar daar is hij inmiddels allergisch voor. 'Erg jammer, ik was er best goed in en wilde nog zoveel doen met het materiaal.' Inmiddels heeft hij zich opnieuw vol energie weer op de schilderkunst gestort: olieverf op doek. ,,Dat had ik al lang niet meer gedaan." Galerie Quintessens toont zijn nieuwste serie. Roerade's atelier is bomvol schilderijen en beelden. Werk van jaren staat en hangt door elkaar, waardoor goed is te zien hoe Roerade steeds van stijl verandert. Zijn epoxywerken 'ontstonden uit een oersoepje', zegt hij. 'De vloeibaarheid van epoxyhars paste goed bij mijn handschrift.'

In het oog springen zijn portretten van eigenaardige wezens, waarvan je je afvraagt of ze meer aan mensen of dieren doen denken. 'Met dieren kun je heel dicht bij de mens komen' vindt hij. In het atelier treffen we overal dieren aan; speelgoed beestjes maar ook een opgezette vos en vogelhuisjes. Op ouder werk zien we vogelkoppen uit ledematen steken. Op de rand van een doek kun je zomaar een olifant zien lopen.

Roerade houdt van de rijkheid van de natuur -'Wij zijn er volstrekt afhankelijk van'- en van vreemde combinaties. Dat zien we zowel in zijn beeldtaal als in zijn materiaalgebruik. Hoe vreemder de combinatie, hoe leuker hij het vindt. Hij schildert met garen, papier, poppenogen, knopen, haar en zelfs glitters. 'Dat is misschien kitschspul maar ik houd van het glanseffect.'

Een van zijn favorieten is ‘Funny old world’ uit 2010, een enorm doek van 280x200 cm.. ‘Lekker simpel en overzichtelijk’, zegt hij erover met een grijns. Simpel op het eerste gezicht misschien. Alleen al omdat het hier ‘enkel’ olieverf op linnen betreft. In het midden zien we een grote witte leegte. Tegen de rand aan ontdekken we een verlaten wereld. Er zijn wel wat figuren in geschilderd, maar ze lijken geen contact met elkaar te hebben. Er staan ook nog wat dorre bomen. Het gevoel van eenzaamheid overheerst. Roerade schildert vaak dicht op de rand. Soms laat hij het midden helemaal leeg. ‘Ik houd niet van centraal perspectief.’ Veel schilders ontkennen de rand van een doek. Roerade niet. ‘Voor mij speelt het leven zich aan de rand af.’

 

Vittorio Roerade

Foto Piet Gispen

 

Hij houdt van klassiek schilderen in combinatie met een gefantaseerde eigen wereld. In zijn atelier hangen plaatjes van onder meer Pieter Breughel en Jeroen Bosch. ‘Ik wil een miniatuurwereld kunnen maken waar je in kan verdwalen.’ In zijn serie ‘Artist in exile’ laat hij een menselijke figuur een onbekende wereld instappen. Het wezen heeft iets weg van een ruimtemannetje. Op zijn rug draagt hij een bouwwerk van vogelhuisjes. We zien hoe hij een been voor de ander zet.

‘Pa op reis’, mijmert Roerade. Hij refereert hiermee aan zijn vader die vorig jaar is overleden. ‘Ik heb hem zien wegglijden, zo een andere wereld in. Dat was nogal een ervaring. Dat er überhaupt een andere wereld is.’

Het leven is te complex om eenduidig te zijn. Roerade heeft nooit van eenduidigheid gehouden. Ook zijn werk moet ambivalent zijn, dan pas is het geslaagd. ‘Maar ja, ik kan wel ambivalent denken, maar hoe schilder ik meerduidig? Het blijft een worsteling, telkens weer. Al mag de kijker dat niet zien.’

Voor zijn nieuwste serie bleef hij letterlijk dicht bij huis. ‘Ik wilde iets met ruimtes doen.’ Hij maakte een schilderij van zijn eigen atelier en bracht ook dat van Louise Bourgeois op theatrale wijze in beeld. Strakke kleurvlakken wisselt hij af met zachter

geschilderde vormen. Pontificaal in het midden zien we een knalrood bed dat op een verhoging lijkt te staan. In de ruimte erachter, de diepte in, hangen objecten die aan het werk van Bourgeois doen denken. Ook schetste hij de werkruimtes van Francis Bacon en de Haagse kunstenaar Ossip. Zo ontstond er een atelierreeks.

Roerade zet steeds weer een andere sfeer neer. Hij plaatst personages in de ruimte of creëert een omgeving waar alleen de suggestie van aanwezigheid wordt gewekt. Hij schilderde de kamer van Anne Frank in het Achterhuis en nog wat ruimtes, die verlaten lijken maar waar wel het een en ander zou kunnen gebeuren. Alles moet dynamisch zijn, vindt Roerade. Zelf zit hij ook niet stil. Zijn werk is een ode aan de rijkdom van de dingen. Dat er altijd beweging is, is niet voor niets. De kunstenaar: ‘De werkelijkheid zoals wij die ervaren is tijdelijk. Straks staat er iemand op en ontdekken we dat alles anders is dan we dachten.’

 

Maaike Staffhorst

 

Xiao Fan

Zie voor artikel over XIAO FAN:


Archief najaar 2009

 

 Xiao-Fan, 'Fleurs no 38', 2012,

gemengde techniek/papier, 76 x 56 cm

 

Contactgegevens

Nieuwegracht 53
3512 LE Utrecht

00.31(0)6-51453501

info@galeriequintessens.nl